Park Szczytnicki

Park Szczytnicki to jeden z najbardziej różnorodnych terenów pod względem przyrodniczym. Rośnie tu około 350 gatunków drzew z Europy, Azji, Ameryki, i żyje wiele gatunków zwierząt, m.in. lisy, kuny, 70 gatunków ptaków.

Ponad sto hektarów rozpościera się między ulicami: Różyckiego, Paderewskiego, Kopernika i Olszewskiego. Pierwszy park w tym miejscu, w okolicy ówczesnej wsi Szczytniki na przedmieściach Wrocławia, założył komendant miejskiego garnizonu L. Hohenlohe w 1783 r.

Szesnastohektarowy park utrzymany był w stylu angielskim. Jednak został poważnie zniszczony przez żołnierzy Napoleona w 1806 r. W 1833 r. tereny rekreacyjne w tej części miasta rozrastały się, zwiększyła się nie tylko powierzchnia parku, ale na południe od niego powstał tor wyścigów konnych, który w tym miejscu funkcjonował aż do początków XX wieku. 

Duży wpływ na dzisiejszy wygląd i bogactwo Parku Szczytnickiego miał Peter Joseph Lenne, ogrodnik królewski, który do Wrocławia przybył z Berlina. Pod koniec XIX wieku powstał system grobli. Natomiast na przełomie XIX i XX wieku i przy okazji Wystawy Stulecia w 1913 w Parku Szczytnickim przybyło obiektów, które do dzisiaj intrygują, są ważnymi punktami na trasach wycieczek. W 1913 r. przeniesiono do Wrocławia i postawiono we wschodniej części parku drewniany kościół pw. Jana Nepomucena. Budowla z przełomu XVI i XVII wieku wcześniej stała w Starym Koźlu.

W 1905 r. w północnej części Parku Szczytnickiego wybudowano pomnik z popiersiem niemieckiego poety doby Romantyzmu Fryderyka Schillera. Zniszczony w trakcie II wojny, został zrekonstruowany. To jedno z ulubionych miejsc poety i dramaturga Tadeusza Różewicza. Odrębną częścią Parku Szczytnickiego jest Ogród Japoński. Ten istniejący dzisiaj został odtworzony w roku 1994 r., podobny został założony w tym miejscu: ze stawem i zabudową w stylu japońskim, na początku XX w. przy okazji Wystawy Sztuki Ogrodowej. Park Szczytnicki leży w pobliżu innych atrakcji Wrocławia. Na południu jest Pergola i Hala Stulecia oraz Ogród Zoologiczny. Na wschodzie swoje budynki ma przedwojenna WuWa, natomiast część północna to olbrzymie polany i place zabaw. 

Galeria

Więcej miejsc