Zamek Piastów Śląskich na Ostrowie Tumskim

W podziemiach klasztoru Zgromadzenia Sióstr de Notre Dame można oglądać pozostałości zamku książęcego z XIII wieku, kiedy na Śląsku panowali Piastowie.

Rezydencjalna część zamku znajdowała się w miejscu dzisiejszego klasztoru Zgromadzenia Sióstr Szkolnych de Notre Dame przy ul. Św. Marcina. Tuż za zamkiem, po jego północnej stronie - tam dzisiaj jest przyklasztorny ogród, a za nim ulice Mieszka I i Sienkiewicza, było koryto jednej z odnóg Odry. Obwarowania ciągnęły się wzdłuż dzisiejszej ul. Świętokrzyskiej, a od południa dziedziniec zamkowy sięgał miejsca, gdzie dzisiaj stoi kościół pw. Św. Marcina. Świątynia to najlepiej zachowany obiekt z okresu istnienia zamku.

Poza tym widoczne są relikty muru, które biegły wzdłuż Odry, z pozostałościami budowli pałacowej z końca XIII w. Jednak dopiero zwiedzając podziemia klasztoru Sióstr Notre Dame przekonamy się o rozmachu i wyglądzie wrocławskiej siedziby Piastów oraz poznamy etapy jej rozwoju.

Wielki oktagon: kaplica, czy donżon

Siostry Szkolne de Notre Dame, które gmach przy św. Marcina zajmują nieprzerwanie od XIX wieku, zdecydowały o adaptacji podziemi na cele turystyczne. Najważniejsze pozostałości zamku -  fundamenty 18-bocznego oktogonu i budynków przyległych kryją się w piwnicach i przyziemiu klasztoru.

Świetność kompleksu przypada na wiek XII i XIII. Za panowania Bolesława Wysokiego drewniany gród zmienił się w ufortyfikowaną, murowaną rezydencję. - Książę Bolesław Wysoki był światłym, wykształconym władcą. Przez wiele lat służył u boku cesarza Fryderyka Barbarossy, dużo czasu spędził na zachodzie Europy. Kiedy objął władzę nad Śląskiem, do jego zarządzania - także w sferze budownictwa, wykorzystywał rozwiązania oglądane na Zachodzie mówi prof. Małgorzata Chorowska z Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej. - W okresie jego rządów na Ostrowie Tumskim powstała m.in. 18-boczna ceglana wieża. Historycy do dzisiaj spierają się, czy była to kaplica, czy też wieżowa rezydencja książęca, tak zwany donżon.

Mieszkanie Świętej Jadwigi

W XIII w. Wrocław jako siedziba władcy Śląska miał duże znaczenie, dzięki coraz większym wpływom Piastów Śląskich, którzy zabiegali o ponowne scalenie Polski w jeden organizm państwowy. Syn Bolesława - Henryk I Brodaty, miał w tym zakresie największe zasługi i był blisko osiągnięcia celu. On jeszcze rządził z zamku na Ostrowie Tumskim, gdzie mieszkał z żoną Jadwigą - dzisiaj świętą Jadwigą Śląską.

Przez niemal cały XIII wiek władcy Śląska modernizowali obiekty zamkowe, chociaż z różnym zapałem. Budowali także nowe siedziby książęce we Wrocławiu tam, gdzie dzisiaj stoją gmach główny  Uniwersytetu i Arsenał Miejski oraz w Legnicy.

Z czasem w obrębie zamku powstały budynki typowo mieszkalne, wygodniejsze do codziennego życia, wyposażone w system ogrzewania ciepłym powietrzem. Ich pozostałości także można obejrzeć w klasztorze. W tym okresie powstały także nowe kaplice zamkowe.

Od 1310 r. zamek był stopniowo oddawany Kościołowi - kapitule świętokrzyskiej i biskupstwu.

Ekspozycja kamiennych i ceglanych pozostałości w podziemiach klasztoru wzbogacona jest o plansze ze szczegółowymi, obszernymi opisami dotyczącymi zamku na Ostrowie Tumskim oraz makiety, które prezentują kolejne etapy jego rozbudowy.

Klasztor z ogrodem

Klasztor Sióstr de Notre Dame odwiedzają turyści, ale podziemia i ogród przyklasztorny to doskonałe miejsce na lekcje historii na temat średniowiecznego Wrocławia. Imponujący przyklasztorny ogród, w typowym dla Ostrowa Tumskiego układzie kwaterowym nawiązującym do XVIII-wiecznych ogrodów, także jest dostępny dla turystów i gości.

W budynku klasztoru można przenocować – znajduje się tu 70 miejsc dla gości, turystów indywidualnych i grup zorganizowanych w 2- i 3-osobowych pokojach z łazienkami oraz 2-3 pokojowych studiach. To komfortowe miejsce odpoczynku dla osób odwiedzających Wrocław. To również miejsce konferencji, spotkań (dwie sale konferencje mogą pomieść w sumie 90 osób), goście mogą korzystać z aneksów kuchennych i biblioteki oraz kaplicy.

Galeria

Więcej miejsc